Door het coronavirus is onze dienstverlening aangepast. Bekijk de informatiepagina over corona voor de meest actuele informatie. Hier vindt u ook regelingen voor ondernemers.

Geldzorgen ... kom jij er uit? Lees het verhaal van Mandy

Afbeelding_MandyMandy; ‘Ik had geen enkel benul van geld. Geen interesse’


‘Toen ik eenmaal 18 was, ging er een wereld van nieuwe verleidingen voor me open. Het was allemaal: koop nu, betaal later. Mijn handtekening was plotseling goud waard. Vroeg ik mezelf wel eens af of ik al die dingen echt nodig had? Nee, echt niet.’
Mandy Janssen (25): ‘Ik werd 18 en ik mocht plotseling alles. Officieel volwassen – lang leve de nieuwe mogelijkheden. Alleen, je hebt ook nieuwe verplichtingen. Bijvoorbeeld dat je niet meer automatisch met je ouders bent meeverzekerd. 

Op afbetaling

‘Telefoonabonnementen afsluiten, vond ik wel interessant. Op afbetaling, natuurlijk. Dat kon ik nu zelf doen. En als mijn nummer werd afgesloten omdat ik niet betaalde, nam ik gewoon ergens anders een nieuw abonnement.
Je handtekening is plotseling goud waard. Het is allemaal: Bestel nu, betaal later! Zo voel je het niet als je iets duurs koopt. Ik had overal openstaande rekeningen. Straks ga ik geld verdienen, dacht ik. Dan betaal ik het allemaal wel.’

Deurwaarder

‘Tot ineens een deurwaarder aanbelde. Dat was een flinke reality check.Die situatie heeft een paar jaar geduurd. Gelukkig kon ik in 2016 eindelijk, met twee tassen vol enveloppen, terecht bij het zorgloket van de gemeente.

Totale schuld

‘Met een vrijwilliger van Thuis administratie Humanitas  bracht ik mijn totale schuld in kaart. Die was in 3 jaar opgelopen tot 20 duizend euro. Zelf dacht ik dat het tussen de 5 en 10 duizend euro zou zijn. Ja, zei hij, het is een bekend gegeven dat mensen hun schuld de helft lager inschatten. Mijn schuldbedrag was opgebouwd uit, onder andere, telefoonabonnementen, apparaten, meubels, huurachterstand, een studielening, zorgpremie en boetes.’

Keuzes maken

‘Daarna ging het beter. De vrijwilliger heeft me echt heel goed geholpen. Ze zorgde voor betalingsregelingen met alle schuldeisers. Ze hielp me met het plannen van mijn uitgaven en ze zorgde uiteindelijk dat ik een budgetbeheerder kreeg.
Door de gesprekken met haar ging ik nadenken. Ik kon daardoor beter beseffen dat wij – jongeren – elkaar helemaal gek maken om de nieuwste spullen. Kleding, sneakers, scooters, gadgets – het komt allemaal voorbij op Instagram, je wil erbij horen en dan moet jij het ook hebben. Ook al heb je er helemaal het geld niet voor. Ze leerde me keuzes maken. Als het om een nieuwe aankoop gaat, vraag ik mezelf tegenwoordig 3 keer achter elkaar: heb ik dit écht, écht, écht nodig? Als ik mezelf niet kan overtuigen, doe ik het niet.’