Door het coronavirus is onze dienstverlening aangepast. Bekijk de informatiepagina over corona voor de meest actuele informatie. Hier vindt u ook regelingen voor ondernemers.

Geldzorgen ... kom jij er uit? Bekijk het verhaal van Marchien

Marchien flyerMarchien: ‘Als laaggeletterde hou je je stil’

Marchien Brinksma (55) werkt als zweminstructeur. Ze heeft een contract voor 20 uur, maar werkt 40 uur en die krijgt ze ook uitbetaald. Dat ze niet kan lezen en schrijven, is soms wel lastig, maar ze weet het te omzeilen. ‘Gewoon goed opletten en alles goed onthouden. En ik verdiende altijd genoeg. Ging er iets mis, dan belden ze: waar blijft de contributie van de sportclub? Of: je hebt de ouderbijdrage nog niet betaald. En dan maakte ik het in orde.’ Maar in 2004 gaat het mis.

Revalidatie

Marchien gaat scheiden. Niet lang daarna moet ze worden geopereerd. De operatie mislukt en ze raakt verlamd. Ze ligt eerst een jaar op bed. Daarna verloopt het revalidatieproces traag. Marchien meldt zich ziek en krijgt 70 procent uitbetaald op basis van haar 20 uur-contract. Vervolgens wordt ze voor 48 procent afgekeurd. Omdat er geen passend werk voor haar te vinden is, wordt ze ontslagen. Marchien raakt in de put. De jaren die volgen werkt ze met pijn en moeite verder aan haar herstel, maar verder heeft ze nergens fut voor. ‘De post schoof ik ongeopend onder de bank. Ik dacht: wat je niet ziet, dat is er niet. Kwamen de deurwaarders, dan dook ik achter de bank. En wachtte tot ze weer gingen.’

Wake up-call

in 2012 belt haar ex-leidinggevende of ze wel weet dat ze over een paar dagen uit huis wordt gezet. Hij schakelt voor Marchien een maatschappelijk werker en een bewindvoerder in. Bij de woningbouwvereniging zorgen ze voor uitstel van betaling. Alleen moet Marchien wel beginnen met schuldsanering. Met een doos vol administratie gaat ze naar de Stadsbank. Daar wordt ze weggestuurd omdat ze dachten dat Marchien met haar doos vol ongelezen brieven ‘tegen het systeem’ was. Marchien: ‘Dat ben ik helemaal niet. Maar het is voor laaggeletterden heel moeilijk om te zeggen dat je dat bent. Zeker als je kortaf wordt behandeld en je je schaamt.’

Beschermingsbewind

Met een vriendin, eveneens ongeletterd, sorteert ze de post op basis van de logo’s. Als uiteindelijk alles op orde is gebracht, concludeert de bank dat de schuld van 60.000 euro buiten hun capaciteit valt. Hun advies: de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp). Begin 2014 komt Marchien in de Wsnp en na vijf jaar is ze, onder beschermingsbewind en met een beperkt weekbudget, van haar schulden af. 

Meer oog

‘Achteraf’, zegt ze, had ze eerder aan de bel moeten trekken. ’Laaggeletterd of niet, je bent zelf verantwoordelijk. Ik zeg nu ook tegen iedereen in een vergelijkbare situatie: bel op en vraag net zo lang door totdat iemand je vertelt waarom je die brief hebt gekregen en wat erin staat. Mensen geloven je vaak niet als je zegt dat je laaggeletterd bent. Het zou fijn zijn als hier bij instanties en hulpverleners meer oog voor was. Het is iets waar je nu eenmaal niet mee te koop loopt.’ De toekomst ziet Marchien weer zonnig in. ‘Ik kan weer lopen. Inmiddels leer ik behoorlijk lezen en schrijven. En, ik wil weer aan het werk. Ik kom er wel. Gewoon je schouders eronder zetten.’