Wim Tiemes vond zijn werkgeluk op de Meester Snelschool in Losser

In deze rubriek besteden we aandacht aan het thema Werken. Deze aflevering: Wim Tiemes uit Losser. Hij werkte 40 jaar als conciërge bij de Meester Snelschool en gaat deze week met pensioen. Hij vertelt over het bedrijfsongeval in de bouw dat hij had op zijn 27e. Door de handicap die hij opliep moest hij van baan wisselen. “In het begin was het moeilijk. Maar al snel had ik het naar mijn zin op de basisschool. Door plezier in je werk, denk je minder aan die handicap.”

Wie als kind op de Meester Snelschool in Losser heeft gezeten kent hem ongetwijfeld nog: conciërge Wim Tiemes. Als je fiets kapot was of iets anders gerepareerd moest worden, stond hij klaar om je te helpen. Wim heeft 40 jaar met veel plezier bij de basisschool gewerkt en gaat na deze week genieten van een welverdiend pensioen. Met ons blikt hij terug op zijn werkleven.    

Wat voor werk doe je bij de Meester Snelschool en hoe ben je er terecht gekomen?  

Ik ben vroeger eerst begonnen in de bouw. Toen ik eigenlijk pas net was begonnen met werken, kreeg ik op mijn 27 een ongeluk. Mijn vingers kwamen per ongeluk in een vreesmachine. Hierdoor verloor ik vier vingers aan mijn linkerhand. Ik kon daardoor niet meer het werk doen dat ik eerst deed. Door omstandigheden kwam ik daarna thuis te zitten. De directeur van de Meester Snelschool hoorde het en vroeg of ik bij de school wilde komen werken. Ze zochten een schoonmaker. Ik dacht: laten we het proberen. Thuis zitten is ook niet wat. Nou, dat beviel me erg goed. Ik ben in 1982 begonnen en tot mijn pensioen gebleven.  

Ik deed er allerlei klusjes. Schoonmaken, spullen die kapot zijn repareren. Ook fietsen repareerde ik. Maar ik hielp bijvoorbeeld ook bij de groep 8 musical met het decor. Het werk was prima te doen. Sommige dingen blijven soms lastig met mijn hand, zoals klein priegelwerk. Maar daar vond ik altijd wel een oplossing voor.   

Wat is een mooie herinnering aan de Meester Snelschool?  

Toen ik 50 werd, hebben mijn collega’s een Abraham neergezet als verrassing. Collega's en kinderen hebben me die dag opgehaald met de fiets. De hele dag was er feest en waren er spelletjes op school. Ook deden de kinderen toneelstukjes voor en over mij. Het was een geweldige dag.  

Wat zou je tegen andere mensen willen zeggen die door een handicap beperkt worden in hun werk?  

In het begin was het wel moeilijk. Maar later kwam het wel weer goed. Ik stond open voor ander werk dat ik in eerste instantie niet van plan was om te doen. En als je dan weer plezier vindt in je nieuwe werk, dan denk je minder aan die handicap.  

Je gaat met pensioen. Als je terugkijkt: wat is dan de succesformule voor een mooi werkleven?  

Plezier hebben in je werk. Ik heb altijd plezier gehad in mijn werk en een mooie tijd gehad op de school. Plezier in je werk en een goede gezondheid: dat is het belangrijkste.  

Wat zijn je toekomstplannen? 

Ik ga eerst goed uitrusten. En dan komt er wel weer wat. Ik wil in elk geval meer gaan leren over computeren en ik krijg meer tijd om te wandelen, zwemmen en fietsen. Uiteraard kom ik af en toe ook nog wel langs bij de Meester Snelschool. Maar het is nu wel tijd om met pensioen te gaan. De kinderen beginnen met opa te noemen. Dan wordt het tijd hè.  

Bent u op zoek naar een nieuwe baan? En wilt u meer weten over wat de gemeente doet om inwoners naar werk te begeleiden? Neem dan contact op met Manon Balk, accountmanager, 053 - 537 72 62, m.balk@losser.nl.

Wim Tiemes