Coming out day

Coming Out Day op Twents Carmel College Losser

Patricia Strohm en Marrel Bosch: je mag zijn wie je bent


Een leven leiden zoals jij dat wilt. Iedereen moet in staat zijn te zijn wie hij of zij is. Ongeacht je geloof, politieke gezindheid, ras, seksuele geaardheid of voorkeur op welke grond dan ook. Voor de gemeente Losser is het belangrijk dat iedereen zich veilig voelt om in de gemeente te wonen, te werken en te verblijven zonder gehinderd te worden door oordelen van anderen of discriminatie. Op de internationale Coming Out Day die jaarlijks op 11 oktober plaatsvindt, wordt aandacht besteed aan het moment dat  een lesbienne, homo, biseksueel of transgender (LHBTI) openlijk voor zijn of haar seksuele geaardheid of genderidentiteit uitkomt: het uit de kast komen oftewel de coming out. Het is een thema dat door het Twents Carmel College, locatie Losser, serieus op de agenda is gezet. We spraken met leerling Marrel Bosch en docente/sociaal veiligheidscoördinator Patricia Strohm.  


“Tijdens de School Take Over die we een tijdje geleden hier op school organiseerden, begon het onderwerp al te leven,” vertelt Patricia, “Op deze projectdag konden onze leerlingen in verschillende workshops leren hoe zij impact konden maken op een prettigere samenleving. Zo’n 90 kinderen kozen voor het onderwerp diversiteit. Voor mij is dat wel een teken dat zo’n onderwerp hen bezig houdt en dat zij het belangrijk vinden. Het leeft hier echt wel. Het is daarom mooi dat de School Take Over eraan bij heeft gedragen dat we nu uitgebreider stil kunnen staan bij het bespreekbaar maken en accepteren van iemands seksuele geaardheid zonder dat iemand daarop veroordeeld wordt. Eigenlijk moeten we het nog breder zien. Hier op school moet iedereen zichzelf kunnen zijn, dat je mag zijn wie je bent. Daar pleit ik echt voor, voor een veilige school. Ik vind het zo belangrijk dat kinderen niet nagekeken worden om wie ze zijn. Je brengt een grote tijd van je leven op school door. Dat moet een fijne tijd zijn.” 

Anders dan de meerderheid maar schelden of roddelen is toch niet nodig?

Marrel (16) wist rond haar 12e al dat ze niet op jongens viel.

“Ik had er gewoon geen interesse in. Ze deden me niets. Maar er zit wel een verschil in om erover na te denken en het daadwerkelijk doen, het ervoor uitkomen. Toen ik 13 was vertelde ik het tegen mijn ouders. Dat vond ik wel eng, maar ik wist op voorhand al dat ze het zouden accepteren. Dat gebeurde gelukkig ook. Ik heb nu alweer acht maanden een relatie met mijn lieve vriendin uit Nijverdal.” Het uit de kast komen, was voor Marrel niet zo moeilijk in tegenstelling tot veel andere homo- of biseksuelen, maar toch krijgt ze nog regelmatig verwensingen naar haar hoofd geslingerd. “Ja, er worden nog wel eens vervelende dingen geroepen, ook wel hier op school. En dat gaat best ver. Dat is niet altijd makkelijk en ik besef dat het ook nooit echt makkelijk gaat worden.” Ze durft de scheldwoorden met verwijzingen naar terminale ziektes niet hardop te herhalen. “Door het te negeren, houden ze meestal vanzelf wel op,” weet ze inmiddels, “Ja, ik ben anders dan de meerderheid, maar schelden of roddelen is toch niet nodig? En weet je wat eigenlijk gek is? Als heteroseksueel meisje zeg je toch ook niet: ‘ik val op jongens.’ In principe is het raar dat je dat als homoseksueel wel moet.” Door er open over te zijn, neemt ze ook anderen mee en helpt ze anderen zichzelf te zijn. “Hier op school hebben we nu een grote vriendengroep van zo’n 15, 20 jongens èn meiden. Dat is hartstikke gezellig, we doen leuke dingen met elkaar. En die zijn niet allemaal homoseksueel, hoor.” 

Je zegje kunnen doen in een veilige omgeving
De aandacht die het Twents Carmel College in Losser aan Coming Out Day schenkt, is voor nu een gezellig samenzijn met de leerlingen op die maandagmiddag.

“Het zullen met name leerlingen zijn die zich door het onderwerp aangetrokken voelen of erover willen praten, ervaringen willen delen. Die bieden we ook die veilige omgeving waarin ze hun zegje kunnen doen, lekker zichzelf mogen en kunnen zijn,” vervolgt Patricia, “Ik ben hartstikke trots op leerlingen als Marrel. Ze heeft het lef om haar nek uit te steken voor zichzelf maar ook voor haar medeleerlingen.” Van haar collega-docenten kreeg ze geen enkele negatieve reactie. Wat dat betreft hoopt ze dat diversiteit straks een vast onderdeel van de cultuur binnen de scholengemeenschap wordt. “Het zou standaard in het schoolprogramma moeten worden opgenomen,” vult Marrel haar aan, die in het eindexamenjaar zit, “Dat zou fijn zijn voor de leerlingen die worstelen met hun geaardheid, bang zijn voor negatieve reacties van familie en vrienden en er nog niet voor uit te durven komen. Het is mooi dat we het hier op school bespreekbaar kunnen maken.” 


De regenboogvlag symboliseert onder andere de homobeweging. Het palet aan kleuren geeft de diversiteit weer in gender, ras en alle andere manieren waarin mensen van elkaar verschillen. De vlag prijkt maandag in de schoolhal van het Twents Carmel College en buiten bij ‘t  Lossers hoes in het centrum van Losser. 

Patricia

 

Marrel